You are currently viewing Nabożeństwem 40 – godzinnym przygotowujemy się do Wielkiego Postu – ,,40 godzin z Jezusem’’

Nabożeństwem 40 – godzinnym przygotowujemy się do Wielkiego Postu – ,,40 godzin z Jezusem’’

Każdego roku, przed Środą Popielcową, Kościół zaprasza nas do Adoracji Najświętszego Sakramentu. Do spotkania z Panem Jezusem, Serdecznie Zapraszamy wszystkich naszych parafian. Adorację przeżyjmy modląc się,  zostawmy kilkanaście minut (kwadrans) na osobistą modlitwę w ciszy! Nabożeństwo czterdziestogodzinne ma bardzo bogatą historię, symbolikę i tradycję. Nawiązuje do okresu 40 dni postu Jezusa na pustyni, jak też czasu przebywania 40 godzin Jezusa w grobie. W tym szczególnym okresie Chrystus czeka na Ciebie w Świątyni. Znajdź czas na rozmowę z naszym Zbawicielem i nie odrzucaj jego zaproszenia. Wejdźmy w okres Wielkiego Postu w najlepszy możliwy sposób! Przygotujmy się, trwajmy  i wyczekujmy na Zmartwychwstanie naszego Pana Jezusa Chrystusa.

Harmonogram Adoracji Najświętszego Sakramentu

Niedziela 27.02.2022

Poniedziałek 28.02.2022

Wtorek 01.03.2022

Po Mszy św.o godz.10:00, z przerwą na Mszę św. o godz.12:00 i  do Mszy św. o 15:00

Po porannej Mszy św. o godz. 08:30 do Mszy św. wieczornej o 18:00

Po porannej Mszy św. o godz. 08:30 do Mszy św. wieczornej o 18:00

Kiedy powstało nabożeństwo czterdziestogodzinne?

Zostało zapoczątkowane przed 1214 r. przez bractwo biczowników z Zary (obecnie Zadar w Dalmacji), które od Wielkiego Czwartku do Wielkiej Soboty adorowało Najświętszy Sakrament przechowywany w Bożym Grobie. Praktykę tę wprowadził Antoni Maria Zaccaria w kościele św. Grobu i w katedrze w Mediolanie. Św. Filip Nereusz wprowadził nabożeństwo do Rzymu, papież Klemens VIII nakazał odprawiać je we wszystkich kościołach Wiecznego Miasta. Jezuici – główni propagatorzy – wprowadzili nabożeństwo poza Włochami. Papież Urban VIII rozszerzył obowiązek jego odprawiania na cały Kościół zachodni, a w Polsce przyjęło się w 1579 r. dzięki staraniom Marcina Łaszcza SJ.

 

Kiedy się odbywa?

Już w II połowie XVI w. pod wpływem Jezuitów nabożeństwo odprawiano przed Popielcem w celu ekspiacyjnym, nadając mu charakter głównie pokutny oraz przebłagalny za grzechy popełnione przez chrześcijan w okresie karnawału. Nie jest jednak związane wyłącznie z tym okresem liturgicznym. Zachęca się również, by urządzać je w Adwencie czy przed istotnymi momentami dla danego Kościoła lokalnego.

Na czym polega nabożeństwo

Na nieustannej, trwającej czterdzieści godzin modlitwie przed uroczyście wystawionym Najświętszym Sakramentem. Powinno się zarówno zaczynać, jak i kończyć Mszą św. Traktuje się to nabożeństwo jako chroniące przed złem, pokusami i wszelkimi niebezpieczeństwami. Jednak, jak w przypadku każdej adoracji Najświętszego Sakramentu, ma przede wszystkim służyć pogłębieniu wiary i umocnieniu relacji z Bogiem.

Dlaczego 40 godzin?

Przede wszystkim dla upamiętnienia czasu (właśnie 40 godzin), jaki według tradycji ciało Zbawiciela było złożone w grobie. Ale liczba 40 jest często wymieniana w Biblii i zawsze oznacza święty czas: przed rozpoczęciem nauczania – Jezus przebywał na pustyni przez 40 dni, tyle samo czasu padał deszcz w trakcie potopu, Żydzi błąkali się na pustyni przez 40 lat. Współcześnie jednak dokumenty liturgiczne mówią nie tyle o „czterdziestogodzinnym nabożeństwie”, co o dłuższej adoracji, bez określania czasu jej trwania. Ze względów praktycznych zrezygnowano też z wymogu, by odbywało się nieustannie dniem i nocą. Zezwolił na to papież Benedykt XIV.