Dziś obchodzimy Uroczystość Rocznicy Poświęcenia Kościoła Własnego – dzień szczególnej wdzięczności za dar naszej świątyni, w której od pokoleń spotykamy się z Bogiem, karmimy Jego słowem i przyjmujemy sakramenty. W ostatnich dniach w naszym kościele pojawiły się nowe zacheuszki, zakupione przez Księdza Proboszcza. Te piękne, złocone znaki przypominają nam, że świątynia jest miejscem szczególnie poświęconym Bogu.

Kościół to znacznie więcej niż mury, sklepienia i ołtarze. To miejsce, w którym człowiek przynosi Bogu swoją radość i smutek, wdzięczność i troski, nadzieje i pytania. Tutaj rodzice przynoszą dzieci do chrztu, młodzi przyjmują sakrament małżeństwa, wierni gromadzą się na Eucharystii, a przy grobach najbliższych powierzają ich Bożemu miłosierdziu. Nasza świątynia jest świadkiem wiary wielu pokoleń – miejscem modlitwy, pojednania i spotkania z żywym Chrystusem.

W uroczystość rocznicy poświęcenia kościoła szczególnie dziękujemy Panu Bogu za ten niezwykły dar. Wspominamy również wszystkich, którzy przez lata troszczyli się o naszą Farę: kapłanów, parafian, ofiarodawców i dobroczyńców. Dziękujemy zarówno tym, którzy nadal wspierają dzieło upiększania i utrzymania świątyni, jak i tym, którzy odeszli już do wieczności, a pozostawili po sobie trwały ślad wiary, ofiarności i miłości do Kościoła.

Czym są zacheuszki?

W ostatnich dniach w naszej świątyni pojawiły się zacheuszki – ozdobne znaki umieszczane na ścianach kościoła, związane z jego poświęceniem. Zostały zakupione przez Księdza Proboszcza i po raz pierwszy znalazły swoje miejsce w naszej Farze.

Zacheuszki mają głębokie znaczenie liturgiczne. Podczas obrzędu poświęcenia kościoła biskup namaszcza ściany świątyni w dwunastu miejscach olejem krzyżma świętego. W tych miejscach umieszcza się krzyże, często osadzone na ozdobnych świecznikach. Są one widzialnym znakiem, że budynek został uroczyście poświęcony Bogu i przeznaczony do sprawowania świętych obrzędów. Nazwa „zacheuszki” nawiązuje do postaci Zacheusza z Ewangelii – człowieka, który pragnął zobaczyć Jezusa, a którego Chrystus sam odnalazł i odwiedził w jego domu. To piękny obraz spotkania człowieka z Bogiem, który przychodzi do nas, przemienia serca i zaprasza do nowego życia. Zacheuszki przypominają nam, że kościół nie jest zwyczajnym budynkiem. Jest miejscem szczególnej obecności Boga w życiu wspólnoty wierzących, przestrzenią modlitwy i sprawowania sakramentów. Ich obecność na ścianach świątyni kieruje naszą uwagę ku temu, co najważniejsze – ku Chrystusowi, który gromadzi nas wokół swojego ołtarza. Nowe zacheuszki są także kolejnym elementem troski o piękno naszej świątyni. Ich złocony blask współgra z sakralnym charakterem wnętrza i przypomina, że wszystko, co służy chwale Bożej, powinno być otaczane szacunkiem i miłością.

Dzisiejsza uroczystość jest okazją, aby z wdzięcznością spojrzeć na historię naszej parafii. Za każdym odnowionym elementem wyposażenia, za każdą ozdobą i każdym śladem troski o świątynię stoją konkretni ludzie – ich praca, modlitwa, ofiarność i pragnienie, by pozostawić kolejnym pokoleniom piękne miejsce spotkania z Bogiem.

Pamiętajmy więc w modlitwie o wszystkich dobroczyńcach naszej Fary: o tych, którzy są wśród nas, oraz o tych, których Pan już powołał do siebie. Niech Bóg wynagrodzi im każde dobro, każdy dar i każdą chwilę poświęconą naszej wspólnocie. Niech nasza świątynia zawsze pozostaje domem modlitwy, miejscem pojednania i nadziei domem, do którego z ufnością przychodzimy, by spotkać Boga. A nowe zacheuszki niech przypominają nam, że tak jak ściany kościoła zostały poświęcone Panu, tak również nasze serca są zaproszone, by należeć do Niego.

Niech dobry Bóg błogosławi wszystkim, którzy troszczą się o naszą świątynię, a zmarłym dobroczyńcom niech udzieli wiecznego odpoczynku. Za żywych i zmarłych ofiarodawców naszej Fary módlmy się z wdzięcznością, prosząc, aby wspólne dzieło wiary i miłości przynosiło owoce także w przyszłych pokoleniach.