W środę, 18 lutego, rozpoczynamy w Kościele święty czas Wielkiego Postu. To szczególny okres łaski, refleksji i duchowej przemiany, który prowadzi nas ku radości Zmartwychwstania Chrystusa. Tego dnia podczas każdej Eucharystii kapłan posypie nasze głowy popiołem znakiem pokuty, przemijania i gotowości do nawrócenia. Msze Święte z obrzędem posypania głów popiołem będą sprawowane o godz.: 7.00, 8.30, 10.00, 15.00, 16.30 oraz 18.00. Serdecznie zapraszamy wszystkich parafian do wspólnego rozpoczęcia tej wielkopostnej drogi.

W Środę Popielcową obowiązuje post ścisły, co oznacza:

• wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych,
• możliwość spożycia trzech posiłków w ciągu dnia, w tym jednego do syta i dwóch skromnych.

Przypominamy również, że w Środę Popielcową oraz we wszystkie piątki Wielkiego Postu biuro parafialne będzie nieczynne.

Czas szczególnej łaski

Środa Popielcowa otwiera przed nami czterdzieści dni duchowej pracy nad sobą. To czas, w którym Kościół zaprasza nas do zatrzymania się w codziennym biegu i spojrzenia głębiej na swoje życie, relacje i wiarę. W liturgii tego dnia usłyszymy słowa:
„Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię” oraz „Pamiętaj, że jesteś prochem i w proch się obrócisz”. To nie tylko przypomnienie o kruchości ludzkiego życia, ale przede wszystkim zaproszenie do nowego początku – do powrotu do Boga, który nigdy nie przestaje kochać i przebaczać.

Trzy drogi Wielkiego Postu

Życie religijne w tym czasie skupia się wokół trzech podstawowych praktyk:

• Modlitwa – pogłębia naszą relację z Bogiem i uczy słuchania Jego głosu.
• Post – pomaga nam panować nad sobą i otwiera serce na to, co naprawdę ważne.
• Jałmużna – uczy wrażliwości na potrzeby drugiego człowieka.

Te trzy uczynki pokutne prowadzą do wewnętrznej przemiany. Dzięki nim uczymy się kochać Boga, bliźnich i samych siebie w sposób dojrzały i odpowiedzialny.

Znaczenie popiołu

Gest posypania głów popiołem jest bardzo wymowny. Przypomina nam, że życie na ziemi przemija, ale jednocześnie wskazuje na nadzieję  na życie wieczne i miłosierdzie Boga. To znak pokory, ale także odwagi. Odwagi, by przyznać: chcę się zmienić. Chcę być bliżej Boga.

Wielki Post w codzienności

Wielki Post nie jest tylko czasem wyrzeczeń. To przede wszystkim czas wyborów. Może warto zapytać siebie:

• Czy mam czas na modlitwę?
• Czy potrafię z czegoś zrezygnować, aby stać się lepszym człowiekiem?
• Czy dostrzegam ludzi, którzy potrzebują mojej pomocy?

Może naszym postanowieniem będzie:

• więcej ciszy i mniej hałasu,
• więcej rozmowy z Bogiem i mniej czasu spędzonego w telefonie,
• więcej dobra dla innych i mniej skupienia na sobie.

Czasem małe rzeczy zmieniają bardzo wiele. Jeden dobry uczynek dziennie, jedno wyrzeczenie, jedna dodatkowa modlitwa  to właśnie z takich drobnych kroków rodzi się prawdziwa przemiana serca.

Perełka na Wielki Post

Może warto w tym roku podjąć jedno proste postanowienie: Codziennie zrobić coś dobrego, o czym nikt nie będzie wiedział. Pomóc, pomodlić się, przebaczyć, zadzwonić do kogoś samotnego, zrezygnować z czegoś dla drugiego człowieka. Wielki Post nie polega na tym, by było trudniej. On ma sprawić, by nasze serce stało się lepsze, spokojniejsze i bliższe Bogu.

Niech te czterdzieści dni staną się dla nas drogą powrotu do tego, co najważniejsze. Niech będą czasem modlitwy, refleksji i przemiany serca. Może właśnie w tym Wielkim Poście ktoś odnajdzie w sobie więcej cierpliwości. Ktoś nauczy się przebaczać. Ktoś wróci do spowiedzi po latach. A ktoś na nowo odkryje, że Bóg naprawdę jest blisko.